Szczęście poza religią.

Rozum – zdolność do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia i wyciągania wniosków z przetworzonych danych. Używanie zdobytych doświadczeń do radzenia sobie w sytuacjach życiowych. Rozum poruszany jest przez wolę, która dostarcza danych, na których podstawie człowiek może podjąć decyzję. Rozum, który ukierunkowuje wolę znajduje się zarazem pod jej wpływem. Zarówno rozum jak i wola mają charakter uniwersalny, zawierający się nawzajem. Rozum nie rozumie, jeśli wola nie poruszy go do działania, np. ktoś zaczyna pasjonować się książką, kiedy ją przeczyta, a przeczyta ją, jeśli zainteresuje go jej treść. Świadomość – podstawowy i fundamentalny stan psychiczny, w którym jednostka zdaje sobie sprawę ze zjawisk wewnętrznych, takich jak własne procesy myślowe oraz zjawisk zachodzących w środowisku zewnętrznym i jest w stanie reagować na nie (somatycznie lub autonomicznie). Współczesne definicje słownikowe słowa świadomość ewoluowały na przestrzeni kilku stuleci i ...

Dlaczego więc człowiek wiele aspektów natury nazywa złem? Ponieważ za mało ma wiedzy na jest temat i nie potrafi stworzyć z nią symbiozy. Ktoś powie - ale my już bardzo dużo wiemy o naturze, więc symbioza powinna być na wyciągnięcie ręki. Niestety, ta wiedza jest zmieszana z wiarą w "ponadnaturalne siły" i człowiek chcąc wiedzieć więcej mimo ograniczeń, wmawia sobie, że jest wstanie przeciwstawić się wszelkim przeciwnościom, bo "Bóg jest siłą", której nikt i nic nie pokona. Czyż nie jest absurdem dziękować owemu "Bogu" za te wszystkie przeciwności i jednocześnie twierdzić, że one nas wzmacniają? Człowiek postrzegając naturę przez pryzmat "sił nadprzyrodzonych " traci racjonalne spojrzenie na jej aspekty, które w ogólnym rozrachunku dla człowieka przybierają negatywne skutki. Czy powodzie, trąby powietrzne, pożary lasów są złe w rozumieniu praw natury? Otóż nie są, gdyż stanowią stałe elementy zjawisk wystepujących w przyrodzie. To człowiek, który...

Dobro – jedno z podstawowych (pierwotnych) pojęć etycznych, utożsamiane z pojęciem bytu. W moralności dobro określa poprawność (zgodność z normami moralnymi) czynów i zachowań człowieka. Dlaczego ludzie przyjęli taką definicję dobra? Otóż, ze zbyt małej wiedzy o człowieku i otaczającym go świecie. Wykorzystały to religie i rozpowszechniły tę definicję po całym świecie. Żeby zrozumieć, czym jest dobro, trzeba zatrzymać się nad pojęciem zła. A czym jest zło?  Jest brakiem dobra. Dlaczego brakuje dobra? Ponieważ człowiek powiązał pojęcie dobra z pojęciem "Absolutu", czyli Boga. Jeżeli nikt do tej pory nie udowodnił istnienia Boga, to ten jako "dobro" nie istnieje, czyli jest to ten brak dobra. Stąd zawsze będę twierdził, że religie to ZŁO, a DOBREM jest wszystko, co przesiane jest przez sito racjonalności i pozbawione plew mitologicznych.