Szczęście poza religią.

Rzeczywistość – wszystko co istnieje. W najszerszym znaczeniu zawiera wszystkie byty, zarówno obserwowalne, jak i pojęciowe, wprowadzone przez naukę czy filozofię. Z powyższej definicji wynika, że pojęcia, które są skutkiem abstrakcyjnego myślenia bez odniesienia do zmysłowego poznania mogą "istnieć". Komu zależy na utrzymaniu takiej definicji? Otóż, jest to pójście na skróty dla wielu filozofów, którzy odwołując się do powyższej definicji rzeczywistości, nie chcą sporu z wymyśloną "sferą duchową", gdyż nie mają odwagi stanąć na wprost fikcji i nazwać ją fikcją. Filozofowie otwierają więc furtkę wszelkiej maści religiom, aby te mieszały ludziom w głowach "rzeczywistością", która nie istnieje. Bez jawnego sprzeciwu wobec takiej postawy, na Ziemi będzie chaos, a pretensje będziemy mogli mieć tylko do siebie, za tchórzostwo w tej kwestii. Potrzebne jest nowe spojrzenie na człowieka, który w swej istocie będzie doświadczał otoczenia przez pryzmat własnej osoby...

Ze względu na fakt, że Europa jest pod wpływem religii chrześcijańskiej, napiszę o procesie uprzywilejowania tej religii. Podstawą wszelkich przywilejów chrześcijaństwa jest "magiczne" pojęcie "ewangelizacji". Ewangelizacja (gr. euaggelizein – głosić dobrą nowinę) – propagowanie głównych kanonów wiary chrześcijańskiej, a przede wszystkim nauki o Jezusie. Dlaczego pojęcie "ewangelizacja" traktuję w kategorii "magicznego" pojęcia? Otóż, słowo "ewangelizacja" z góry narzuca pojęcie "dobra", bo to, co jest głoszone jest dobre, czyli trzeba bez żadnych empirycznych dowodów przyjać wszelkie "nauki" o Jezusie i uznać, że ta "wiedza" jest dla nas "dobra". Magia w tym kontekście użyta jest przeze mnie jako baśniowa różdżka, za której dotknięciem, człowiek staje się szczęśliwy. Jeżeli chrześcijaństwo przyjęło taka strategię indoktrynacji, to musiało stworzyć jak najlepsze warunki do urzeczywistniania tej st...

Światopogląd – względnie stały zespół przekonań i opinii (często wartościujących) na temat otaczającego świata, czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, głównie z nauki, sztuki, religii i filozofii. Edukacja - (stgr. παιδεία, łac. educatio) – ogół procesów i oddziaływań, których celem jest zmienianie ludzi, przede wszystkim dzieci i młodzieży, stosownie do panujących w danym społeczeństwie ideałów i celów wychowawczych. Pojęcie edukacji jest związane z wychowaniem i z wykształceniem człowieka we wszystkich fazach rozwojowych. Pojęcia edukacyjne wychowanie i wykształcenie są ściśle związane z nauką pedagogiczną, która odpowiedzialna jest za prawidłowy i zharmonizowany proces edukacji społeczeństwa. Z definicji światopoglądu wynika, że ci, którzy opierają go tylko na religii, to nie mają owego światopoglądu, gdyż pomijając naukę, sztukę, filozofię, ograniczają swoje przekonania i opinie o otaczającym ich świecie. Można w tym miejscu zapytać: jak się ma do ...

Zacznę od dosyć popularnego cytatu: „To smutne, że głupcy są tacy pewni siebie, a ludzie mądrzy tacy pełni wątpliwości” - Bernard Russell Czy Bernard Russell ma rację w tym stwierdzeniu? Uważam, że nie. Głupiec tylko "myśli", że jest pewny siebie, ale mądry, po przez wnioskowanie oparte na logice rozwieje swoje watpliwości, co do tej "pewności". I właśnie tu kryje się sekret wątpliwości, gdyż one są bodźcem do doświadczeń zmysłowych, by na ich podstawie odkryć prawdę, która staje się pewna. Ateista nie da się podejść wierzącemu jego transcendencją, bo ta jest poza doświadczeniem zmysłowym i w zgodzie z logiką uzna to za fałsz. Wierzący swoją "pewność" może opierać tylko na "tajemnicy wiary", ale tam gdzie tajemnica nie ma prawdy. Każda watpliwość skutkuje odwagą w szukaniu prawdy, a im bliżej prawdy, to człowiek staje się mądrzejszy. Im więcej wokół niego rzeczy pewnych, tym więcej trafnych, czyli dobrych decyzji. Jednak wiele źródeł używa w stos...

Rozum – zdolność do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia i wyciągania wniosków z przetworzonych danych. Używanie zdobytych doświadczeń do radzenia sobie w sytuacjach życiowych. Rozum poruszany jest przez wolę, która dostarcza danych, na których podstawie człowiek może podjąć decyzję. Rozum, który ukierunkowuje wolę znajduje się zarazem pod jej wpływem. Zarówno rozum jak i wola mają charakter uniwersalny, zawierający się nawzajem. Rozum nie rozumie, jeśli wola nie poruszy go do działania, np. ktoś zaczyna pasjonować się książką, kiedy ją przeczyta, a przeczyta ją, jeśli zainteresuje go jej treść. Świadomość – podstawowy i fundamentalny stan psychiczny, w którym jednostka zdaje sobie sprawę ze zjawisk wewnętrznych, takich jak własne procesy myślowe oraz zjawisk zachodzących w środowisku zewnętrznym i jest w stanie reagować na nie (somatycznie lub autonomicznie). Współczesne definicje słownikowe słowa świadomość ewoluowały na przestrzeni kilku stuleci i ...

Dlaczego więc człowiek wiele aspektów natury nazywa złem? Ponieważ za mało ma wiedzy na jest temat i nie potrafi stworzyć z nią symbiozy. Ktoś powie - ale my już bardzo dużo wiemy o naturze, więc symbioza powinna być na wyciągnięcie ręki. Niestety, ta wiedza jest zmieszana z wiarą w "ponadnaturalne siły" i człowiek chcąc wiedzieć więcej mimo ograniczeń, wmawia sobie, że jest wstanie przeciwstawić się wszelkim przeciwnościom, bo "Bóg jest siłą", której nikt i nic nie pokona. Czyż nie jest absurdem dziękować owemu "Bogu" za te wszystkie przeciwności i jednocześnie twierdzić, że one nas wzmacniają? Człowiek postrzegając naturę przez pryzmat "sił nadprzyrodzonych " traci racjonalne spojrzenie na jej aspekty, które w ogólnym rozrachunku dla człowieka przybierają negatywne skutki. Czy powodzie, trąby powietrzne, pożary lasów są złe w rozumieniu praw natury? Otóż nie są, gdyż stanowią stałe elementy zjawisk wystepujących w przyrodzie. To człowiek, który...

Dobro – jedno z podstawowych (pierwotnych) pojęć etycznych, utożsamiane z pojęciem bytu. W moralności dobro określa poprawność (zgodność z normami moralnymi) czynów i zachowań człowieka. Dlaczego ludzie przyjęli taką definicję dobra? Otóż, ze zbyt małej wiedzy o człowieku i otaczającym go świecie. Wykorzystały to religie i rozpowszechniły tę definicję po całym świecie. Żeby zrozumieć, czym jest dobro, trzeba zatrzymać się nad pojęciem zła. A czym jest zło?  Jest brakiem dobra. Dlaczego brakuje dobra? Ponieważ człowiek powiązał pojęcie dobra z pojęciem "Absolutu", czyli Boga. Jeżeli nikt do tej pory nie udowodnił istnienia Boga, to ten jako "dobro" nie istnieje, czyli jest to ten brak dobra. Stąd zawsze będę twierdził, że religie to ZŁO, a DOBREM jest wszystko, co przesiane jest przez sito racjonalności i pozbawione plew mitologicznych.

Sumienie – w niektórych religiach i nurtach etycznych wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło, a także oceniać postępowanie własne i innych ludzi. Jest to zdolność pozwalająca człowiekowi ujmować swoje czyny pod kątem moralnym i odpowiednio je oceniać. Czynnikiem decydującym w przestrzeganiu tych norm jest poczucie winy, które występuje w momencie uświadomienia sobie rozbieżności między własnym postępowaniem a przyjętymi normami. Sumienie kieruje się moralnymi kryteriami oceny, zależnymi od otoczenia społecznego i wychowania człowieka. Z powyższej definicji wynika, że wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło, ale w odniesieniu do moralności. Moralność (z łac. mōrālis "moralny, etyczny") – zespół zasad, norm i ocen regulujących zachowanie jednostek oraz ich wzajemnie relacje, który może być rozumiany dwojako: opisowo – jako opis faktycznego systemu postępowania przyjętego przez jednostki lub grupy, odróżniający się od innych norm (np. prawnych czy ...

Wiara (gr. πίστις, pístis, łac. fides, hebr. ‏אֱמוּנָה‎) – w chrześcijańskiej refleksji jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. Czyż powyższa definicja nie jest sprzeczna sama w sobie? Pojęcie "refleksja" idzie w niej w parze z "poręką dóbr, których się spodziewamy". Refleksja według SJP, to: 1. «głębsze zastanowienie się nad czymś, wywołane silnym przeżyciem» 2. «myśl lub wypowiedź, będąca wynikiem takiego zastanowienia się» 3. filoz. «zwrócenie się podmiotu myślącego ku własnej aktywności» 4. filoz. «czynnik aktu świadomości stanowiący o tym, że spełniając go, uprzytamniamy sobie jego zachodzenie» Wszystkie cztery definicje opisują refleksję jako zachowanie tu i teraz, wywołane tym, co tu i teraz. Jak więc możemy odwoływać się do użytego w definicji wiary pojęcia "spodziewamy się"? Z powyższego wynika, że wiara nie jest żadną poręką dóbr, więc nie mamy z niej żadnych korzyści. Jednak religie przem...

Manipulacja (łac. manipulatio – manewr, fortel, podstęp; manus – ręka, manipulus – dłoń) – forma wywierania wpływu na osobę lub grupę w taki sposób, by nieświadomie i z własnej woli realizowała cele manipulatora. Inspirowana interakcja społeczna mająca na celu skłonienie osoby lub grupy ludzi do działania sprzecznego z ich dobrze pojętym interesem. Zazwyczaj osoba lub grupa ludzi poddana manipulacji nie jest świadoma środków, przy użyciu których wywierany jest na nią wpływ. Autor manipulacji dąży zwykle do osiągnięcia korzyści osobistych, ekonomicznych lub politycznych kosztem poddawanych niej osób. Co zatem jest wolnym wyborem? Ateizm czy religia? Ateizm jest świadoma analizą rzeczywistości w oparciu o logikę, która ukryta jest w prawach natury i osobistym doświadczaniu zmysłowym tej natury. Religia opiera się na wierze w to, co ktoś kiedyś napisał, a inny teraz interpretuje, czyli poddaje "obróbce" tekst, który nie może być zmienny, ale musi pasować do obecnych realiów. Jed...

Biblia przepełniona jest treścią, w której źródłem wszelkiej wiedzy jest Bóg. Tę wiedzę spisali autorzy Biblii, czyniąc się "natchnionymi". Problem pojawił się wtedy, gdy jednak treść Biblii nie odpowiadała na wszystkie pytania, które wynikały z rozwoju człowieka, który zmieniał otoczenie wokół siebie i tym samym wyznaczał nowe wyzwania. Dlatego tak skonstruowano kanon Biblii, aby można było czerpać z osiągnięć cywilizacyjnych, ale pod ścislym nadzorem kapłanów, którzy musieli dbać o niewzruszalność "boskiego objawienia". I tak chrześcijaństwo skorzystało że Starożytnej ontologii, wokół której tworzono "dowody" na potwierdzenie doktryny. Aby wzmocnić doktrynę wprowadzono dogmaty i w ten sposób utrzymywać wszystkich wiernych w jednej linii myślowej. Obecnie chrześcijaństwo także korzysta z wyników badań naukowych, ale przez wieki nauczyło się tego, jak adoptować wiedzę bez uszczerbku dla doktryny. Zauważmy, że przede wszystkim chrześcijaństwo żywo interesuj...

Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzeba rozwiązać pewien problem, który tkwi w dwojakim rozumieniu pojęcia "sceptycyzm". Otóż: Sceptycyzm naukowy to praktyczna postawa przyjmowana przez większość społeczności naukowej, która polega na uznawaniu tylko tych teorii i wyników badań, które spełniają elementarne zasady metody naukowej, a w takich samych warunkach dają ten sam wynik. Metoda naukowa – sposoby intersubiektywnego poznawania i komunikowania wiedzy, oparte na prawach logiki i prawdopodobieństwa, posługujące się dedukcją i systematyczną indukcją w procesie formułowania, uzasadniania, testowania i korygowania teorii i hipotez. Natomiast: Sceptycyzm filozoficzny to pogląd filozoficzny, podważający pełną wiarygodność ludzkiego poznania.  Czy nie widać w powyższym sprzeczności? Jeżeli podważymy pełną wiarygodność ludzkiego poznania, to uniemożliwiamy stosowanie metody naukowej. Gdzie leży błąd? Sceptycyzm filozoficzny dotyczy jednostki, natomiast sceptycyzm naukowy jest punkte...

Od pytania "dlaczego?" rozpoczął się proces budowania ludzkiej wyobraźni. Ta wyobraźnia towarzyszyła człowiekowi w codziennej egzystencji i pozwalała się rozwijać, aby móc przetrwać.  Każde nowe narzędzie, to koniunkcja wyobraźni i doświadczenia, które było skutkiem obserwacji wszystkiego wokół, prostej analizie i podjęcia działania. To, co było zaobserwowane trzeba było przeniśeść na inny materiał, np. kamień i tu trzeba było uruchomić wyobraźnię, aby w miarę dokładnie odwzorować przedmiot. Pierwowzorem włóczni mogło być poroże jelenia, które trzymało na dystans drapieżnika i jego zaostrzone końce raniły napastnika. Prosty zaostrzony kij w wielu przypadkach się nie sprawdzał, więc trzeba było użyć twardszego i mocniejszego materiału. Kiedy pytanie "dlaczego?" uruchomiło nierealną wyobraźnię? Otóż wtedy, gdy człowiek mimo osiągnięć w dziedzinie codziennego przetrwania napotkał przeszkody, którym nie mógł podołać. To były zjawiska atmosferyczne, na które człowiek nie...

Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania. Art.  10. [Świeckość państwa] 1.  Rzeczpospolita Polska jest państwem świeckim, neutralnym w sprawach religii i przekonań. 2.  Państwo i państwowe jednostki organizacyjne nie dotują i nie subwencjonują kościołów i innych związków wyznaniowych. Wyjątki od tej zasady regulują ustawy lub przepisy wydane na ich podstawie. Art. 25 Konstytucji RP 1. Kościoły i inne związki wyznaniowe są równouprawnione. 2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym. 3. Stosunki między państwem a kościołami i innymi związkami wyznaniowymi są kształtowane na zasadach poszanowania ich autonomii oraz wzajemnej niezależności każdego w swoim zakresie, jak również współdziałania dla dobra człowieka i dobra wspólnego. Art. 53 Konstytucji RP [Wolność sumienia i wyznania] 1. Każdemu zap...

Według Biblii, żeby człowiek mógł być obdarzony "łaską" musi być przez Boga "powołany". Czyli jednak nie wystarczy, że człowiek został przez Boga "stworzony", to jeszcze musi być "powołany". Jakimi kryteriami kieruje się ten niby Bóg? Kolor skóry, kolor włosów, kolor oczu, wzrost, waga? Czyżby moje parametry nie pasowały? Może trzeba wysnuć wniosek, że każdy mężczyzna o wzroście 182 cm, waga 75 kg, ciemny blond, oczy piwne, rasa biała nie będzie "powołany", bo ja nie zostałem "powołany". Nasuwa się więc pytanie - dlaczego Bóg "stworzył" moje parametry, skoro nie może mnie "powołać"? Odpowiedź jest bardzo prosta - nie ma żadnego "stworzenia" i żadnego "powołania". Jest tylko masa zagubionych ludzi, którzy nie wiedząc kim są, wbijają sobie do głowy iluzoryczny cel, z krórym błąkają się w gęstym, spowitym  mgłą lesie.

Art. 53 Konstytucji: 1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii. 2.  Wolność religii obejmuje wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi, publicznie lub prywatnie, swojej religii przez uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach, praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują. Ad 1. Jeżeli mam wolność sumienia, to mogę być ateistą, ale religia także powołuje się na sumienie, dlatego jaskrawie widać konflikt w definiowaniu tego samego pojęcia. Ad 2.  Jeżeli mam wolność wyznawania i przyjmowania religii, dlaczego moi rodzice zdecydowali o mojej przynależności do kościoła katolickiego, gdy miałem dwa lata i w dojrzałym wieku dowiaduję się, że w kościele obowiązuje zasada "raz katolikiem,  na zawsze katolikiem" i teraz bę...

Zastanawiające jest, że teorię Wielkiego Wybuchu zaproponował w 1927 roku belgijski ksiądz i astronom George'a Lemaitre. Odbieram to jako sprytną zagrywkę kościoła w stosunku do nauki, bo teoria i tak nie daje odpowiedzi na pytanie - "co było przyczyną Wybuchu", a można dalej głosić dogmat o Bogu jako stwórcy, czyli inicjatora Wielkiego Wybuchu. Jednak kościół się przeliczył, bo dał impuls do badań i wraz z rozwojem technologicznym, już w latach 60-tych ubiegłego wieku odkryto kosmiczne mikrofalowe promieniowanie tła oraz trwającą ekspansję Wszechświata (zgodnie z prawem Hubble'a). Te odkrycia zaprzeczają dogmatowi o niezmienności Boga i stałej jego ingerencji w rzeczywistość, bo jeżeli wszystko "zaprogramował" na początku, to na nic nie ma już wpływu. Czy zatem modlitwy o wszelkie "łaski", "wstawiennictwo" nie jest tylko ciągłym wykorzystywaniem przez kościół faktu, że człowiek cały czas szuka odpowiedzi na pytanie o początek i podtrzymy...

Optymizm (z lac. optimum – najlepiej ) – pogląd filozoficzny, według którego istniejący świat jest najlepszy z możliwych  i racjonalnie urządzony, a życie jest dobre, można więc osiągnąć w nim szczęście i doskonałość moralną. Podkreśla stosunek do życia, w którym świat postrzegamy przede wszystkim jako pozytywne miejsce, jako coś dobrego Zauważmy, że ten pogląd ma w sobie najważniejsze słowo "jest". To słowo wyklucza wiarę, gdyż ta odnosi się do czegoś, czego jeszcze nie ma, np. wiara w powodzenie. Przecież do chwili zakończenia naszego działania nie wiemy, czy zakończy się powodzeniem. Jeżeli działanie kończy się powodzeniem, to nie jest ono skutkiem wiary, tylko dobrego przygotowania się do tego działania. Żeby dobrze się przygotować, potrzebna jest wiedza i wcześniejsze doświadczenie. Powodzenie staje się nowym doświadczeniem, które utwierdza nas w optymizmie, a nie w wierze. Religie sprytnie zaczęły używać wymiennie pojęcia wiary i optymizmu, aby wciągnąć ludzi w pułap...

Dlaczego w ludzi wrosła "wiara w siebie"? Ponieważ chcieliby być kopią kogoś innego nie znając siebie. Czy trzeba wierzyć w to, że jesteśmy zdolni czegoś dokonać, czy jednak wiedzieć, że mogę tego dokonać? Okazuje się, że bardzo dużo ludzi wchodzi w dorosłe życie nie znając swoich predyspozycji i możliwości, a to życie jest głęboką wodą, na której trzeba podejmować ważne decyzje, od których zależy nasza przyszłość. Wtedy w życie wielu takich ludzi wkracza idea herosów i bogów, dla których nie ma rzeczy niemożliwych. Co mniej wymagający stawiają za przykład innych ludzi, którym się powodzi, są bogaci i szczęśliwi. Mit herosów i bogów upada, gdy wiara w nasze nadludzkie siły kończy się śmiercią, a bogactwo i szczęście kończy się wyrokiem skazującym, bo to, co ktoś zdobył pochodziło z przrstępstwa, a szczęście było tylko grą pozorów. Trzeba też wspomnieć o wierze w wygraną w grach losowych. Ktoś wymyślił boginię Fortunę i ludzie ślepo wierzą, że będzie dla nich łaskawa. W wielu ...

Rozumowanie Pascala opiera się na czterech scenariuszach: 1. Wierzysz w Boga, a On istnieje: Zyskujesz wszystko (życie wieczne, nieskończone szczęście). 2. Wierzysz w Boga, a On NIE istnieje: Nie tracisz nic (poza drobnymi ograniczeniami doczesnymi). 3. NIE wierzysz w Boga, a On istnieje: Tracisz wszystko (potępienie, brak zbawienia). 4. NIE wierzysz w Boga, a On NIE istnieje: Zyskujesz niewiele (swobodę doczesną) i nie tracisz nic. W którym miejscu Pascal dokonał manipulacji? W drugim scenariuszu stwierdził, że "nie tracisz nic (poza drobnymi ograniczeniami doczesnymi)". Jeżeli Bóg nie istnieje, to i tak istnieje religia, która go reprezentuje, i to ona wprowadza spore ograniczenia doczesne. Dla katolików wspomnę tylko 5 przykazań kościelnych: 1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych. 2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty. 3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię Świ...