Czy ludzkie wizje istnieją same w sobie?

Marek Witkowski -
Współczesność odsłania nowe zjawisko - jak grzyby po deszczu pojawia się coraz więcej osób, które mają wizje (najczęściej są to wizje religijne).
I co z tym fantem ma zrobić racjonalista?
Przede wszystkim zadać sobie pytanie - czy wytwór ludzkiej wyobraźni jest realny?
Otóż "wizja" jest ściśle związana z "wizjonerem" i dlatego tylko w tej formie ona istnieje, czyli jest wizjonerem. Formę materialną wizja przyjmuje, gdy autor opisze ją w książce lub namaluje na płótnie, albo przedstawi w innej formie artystycznej.
Jeżeli człowiek nie przyjmie założenia, że istnieć może tylko prawda, to uzna, że w książce lub na płótnie istnieje wizja.
Otóż nie, istnieje tylko książka, czyli zadrukowany papier w odpowiednim kształcie oraz płótno z nałożoną na nim farbą.
Treść ksiażki lub obrazu nie musi być prawdą.
Najbliżej prawdy jest artysta, który kopiuje rzeczywistość, ale on ma przed sobą istotę/istoty materialne, więc prawdziwe.

Czy jednak wizja może stać się prawdą?
Tak, ale tylko wtedy gdy opisuje realny świat, który można doświadczyć zmysłowo, i jeżeli większość ludzi jest wstanie tego doświadczyć, to uznając to za prawdziwe, czyni wizję prawdziwą.

To w szczególności dotyczy wszelkich teorii, które jeszcze nie do końca rozwiązują problem, ale gromadząc wokół niej coraz większą grupę osób, dla których teoria jest spójna i logiczna, popycha do przodu rozwój tej grupy osób.

Jestem dlatego przekonany, że ateizm jest coraz bardziej popularny, gdyż teoria ewolucji jasno i wyraźnie uwypukla zasadnicze zadanie człowieka, czyli jego rozwój.
Nie określam się mianem "filozofa", gdyż poddaje krytyce wszelkie nurty filozoficzne, dlatego wolę określenie "myśliciel" i staram się być kreatywny dla dobra ogółu. Studiowałem filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi (4 lata). W 2010 roku złożyłem oświadczenie woli w parafii chrztu o braku woli podlegania doktrynie i prawu kościoła rzymskokatolickiego. Cieszę się wolnością bezwyznaniową i pragnę dobra dla tych wszystkich, którzy także chcą być wolni.

Komentarze

Prześlij komentarz

Czym w istocie jest religia?

Czym w istocie jest religia?

Marek Witkowski -
Żeby odpowiedzieć na pytanie - czym w istocie jest religia, trzeba w pierwszej kolejności odnieść się do natury człowieka. Człowiek się rodzi, aby rozwijał się i zmieniał otoczenie, gdyż wszystko jest zmienne. Do rozwoju człowieka potrzebne są predyspozycje i możliwości. Predyspozycje są indywidualnymi cechami każdego z osobna, którą część dziedziczymy po rodzicach, a resztę kształtuje środowisko, w którym żyjemy. Możliwości w swej istocie zależne są od środowiska, w którym żyje, gdyż nawet indywidualne predyspozycje mogą być zahamowane przez otoczenie. Z powyższego wynika, że mimo wielkich chęci możemy być "szarym" człowiekiem, który będzie jedynie egzystował w obrębie podstawowych instynktów i niczego "wyższego" nie osiągnie. Taki stan egzystencjalny wywołuje u człowieka wrodzony lęk, który jest jedną z głównych przyczyn hamowania naszego rozwoju. Ów lęk wywołuje w nas otoczenie zewnętrzne, jeżeli nie mamy wystarczającej wiedzy na jego temat. Zdobywanie wiedzy jes...
Czytaj więcej

"Neutralność światopoglądowa" w oczach ateisty jest absurdem.

Marek Witkowski -
Neutralność jako bezstronność to  dyrektywa sprawiedliwości, w myśl której decyzja powinna być podejmowana na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie osobistych przekonań, uprzedzeń, preferencji lub w wyniku wpływu innych osób. Jest to brak dezaprobaty, pewne przyzwolenie, brak sprzeciwu. Bezstronność jest też stanowiskiem osoby, która nie chce brać udziału w sporze lub konflikcie. A jak to się ma do wolności, którą definiuje się jako brak przymusu, możliwość działania zgodnie z własną wolą? I jako sytuację, w której można swobodnie dokonywać wyborów spośród wszystkich dostępnych opcji? Pojawia się w tym miejscu pierwsze, zasadnicze pytanie: - czy wszystkie dostępne opcje są obiektywnymi kryteriami? Pisałem już o nierealnej wyobraźni, która ma wpływ na ludzkie działanie. To ona burzy porządek obiektywizmu i wprowadza zamęt w dostępnych opcjach, spośród których mamy dokonać wyboru. Mity zawsze będą burzyć porządek przyrody i natury, które swoje źródło c...
Czytaj więcej

Ateistyczna rodzina kieruje się ku szczęściu.

Marek Witkowski -
Wszystko, co do tej pory napisałem w tym blogu, dla osób, które mają dar "szerokiego horyzontu myślowego", lub chcieli by go stałe poszerzać, wyłania się obraz ateistycznej rodziny. W takiej rodzinie, wszyscy jej członkowie otwarci są na potrzeby pozostałych i wspierają swój wspólny rozwój. Do tego potrzebna jest szczerość, na której budowane jest zaufanie, a miłość rozumiana jest jako relacja oparta na prawdzie. Rodzice nie bedą kształtować swoich dzieci pod swój dorobek życiowy, ale pozwolą im się rozwijać w zgodzie z ich predyspozycjami i możliwościami. Oczywiście wszelkie doświadczenia dorosłych powinne być wykorzystywane do wspierania dzieci w zgodzie z ich obecnym poziomem intelektualnym i bazą dotychczasowych doświadczeń. Dlatego w rodzinie nie powinno być tematów tabu, a proces edukacji powinien opierać się na aktualnej wiedzy zgodnej z logiką i zasadą przyczynowo skutkową. Bardzo ważnym elementem w rodzinie ateistycznej jest obserwacja i analiza, czyli kiedy powstaje...
Czytaj więcej