"Bóg", czy "bóg"? Zwariować można.

Marek Witkowski -
Zacznijmy od definicji pojęcia "Bóg" i "bóg" według Słownika języka polskiego:
"Bóg" - w religiach monoteistycznych: istota nadprzyrodzona, stworzyciel i pan wszechświata.
"bóg" - 1. w religiach politeistycznych: istota, osoba, zwierzę, roślina lub rzecz będące przedmiotem kultu;
2. człowiek lub przedmiot bezkrytycznie uwielbiany.
Do której definicji powinien odwoływać się ateista?
Otóż, mamy doczynienia z dwoma scenariuszami.
1. Jeżeli ateista jest tylko przeciwnie nastawiony do religii, ale żyje tak, jak ludzie religijni, będzie odwoływał się do definicji pojęcia "bóg", gdyż odrzucając pojęcie "Bóg", może uczynić przedmiotem kultu jakąkolwiek osobę, zwierzę, roślinę lub rzecz.
To oznacza, że ateista, który "zakochał się na śmierć i życie" lub jest wegetarianinem, albo weganinem, lub wszystkie zarobione pieniądze przeznacza na zakup nowego modelu samochodu ma cechy osoby religijnej, która wszystko co ma "poświęca Bogu".
Taki ateista tworzy alternatywną "religię", czyli tak naprawdę nie jest ateistą, gdyż czyni sobie kogoś lub coś "Bogiem" i oddaje mu lub temu cześć.
2. Prawdziwy ateista nie odnajduje siebie w żadnej z powyższych definicji, gdyż stosując zasadę umiaru nikomu lub niczemu nie będzie oddawał czci, a jedynie zaspakajał swoje potrzeby z uwzględnieniem dobra ogółu.

Pojawia się wątek, którego nie uwzględniono w powyższych definicjach.
Otóż, człowiek jako istota rozumna, powołana do rozwoju, potrzebuje "myśli przewodniej", która będzie dla niego punktem odniesienia na drodze analizy, wyciągania wniosków i podejmowania decyzji. Taka myśl powinna przyświecać człowiekowi non stop, więc nabiera cech "przedmiotu kultu". Pamiętajmy jednak, że nie jest to "kult doktrynalny" ponieważ każda myśl podlega zasadzie zmienności, ale jeżeli ta zmienność prowadzi człowieka cały czas drogą samorealizacji i samospełnienia, to ta myśl nabiera cech "boga", ale tylko w realnych okolicznościach życia człowieka. W tym życiu nie powinno być miejsca na mity, które są wytworem nierealnej wyobraźni, na której żeruje kolejne pojęcie, czyli "wiara". 
Dlaczego zatem ludzie żyją w swoistej schizofrenii intelektualnej?
Ponieważ te dwie definicje pojęć "Bóg" i "bóg" wystepują w koniunkcji lub alternatywie.
Koniunkcja występuje wtedy, gdy w świątyni oddajemy cześć "Bogu", a w codziennym życiu skupiamy się na kulcie innego "boga".
Alternatywa jest wtedy, gdy odrzucamy "Boga" i oddajemy cześć tylko "bogom" lub odrzucamy "bogów", a oddajemy tylko cześć "Bogu".
Ani alternatywa, ani koniunkcja nie przynosi pozytywnych skutków człowiekowi, a jedynie prowadzi do problemów psychicznych.

Ateista nie powinien dać się zwariować.

W następnym poście odniosę się do pojęcia wiary, gdyż to pojęcie potęguje schizofrenię intelektualną.
Nie określam się mianem "filozofa", gdyż poddaje krytyce wszelkie nurty filozoficzne, dlatego wolę określenie "myśliciel" i staram się być kreatywny dla dobra ogółu. Studiowałem filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi (4 lata). W 2010 roku złożyłem oświadczenie woli w parafii chrztu o braku woli podlegania doktrynie i prawu kościoła rzymskokatolickiego. Cieszę się wolnością bezwyznaniową i pragnę dobra dla tych wszystkich, którzy także chcą być wolni.

Komentarze

Prześlij komentarz

Czym w istocie jest religia?

Czym w istocie jest religia?

Marek Witkowski -
Żeby odpowiedzieć na pytanie - czym w istocie jest religia, trzeba w pierwszej kolejności odnieść się do natury człowieka. Człowiek się rodzi, aby rozwijał się i zmieniał otoczenie, gdyż wszystko jest zmienne. Do rozwoju człowieka potrzebne są predyspozycje i możliwości. Predyspozycje są indywidualnymi cechami każdego z osobna, którą część dziedziczymy po rodzicach, a resztę kształtuje środowisko, w którym żyjemy. Możliwości w swej istocie zależne są od środowiska, w którym żyje, gdyż nawet indywidualne predyspozycje mogą być zahamowane przez otoczenie. Z powyższego wynika, że mimo wielkich chęci możemy być "szarym" człowiekiem, który będzie jedynie egzystował w obrębie podstawowych instynktów i niczego "wyższego" nie osiągnie. Taki stan egzystencjalny wywołuje u człowieka wrodzony lęk, który jest jedną z głównych przyczyn hamowania naszego rozwoju. Ów lęk wywołuje w nas otoczenie zewnętrzne, jeżeli nie mamy wystarczającej wiedzy na jego temat. Zdobywanie wiedzy jes...
Czytaj więcej

"Neutralność światopoglądowa" w oczach ateisty jest absurdem.

Marek Witkowski -
Neutralność jako bezstronność to  dyrektywa sprawiedliwości, w myśl której decyzja powinna być podejmowana na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie osobistych przekonań, uprzedzeń, preferencji lub w wyniku wpływu innych osób. Jest to brak dezaprobaty, pewne przyzwolenie, brak sprzeciwu. Bezstronność jest też stanowiskiem osoby, która nie chce brać udziału w sporze lub konflikcie. A jak to się ma do wolności, którą definiuje się jako brak przymusu, możliwość działania zgodnie z własną wolą? I jako sytuację, w której można swobodnie dokonywać wyborów spośród wszystkich dostępnych opcji? Pojawia się w tym miejscu pierwsze, zasadnicze pytanie: - czy wszystkie dostępne opcje są obiektywnymi kryteriami? Pisałem już o nierealnej wyobraźni, która ma wpływ na ludzkie działanie. To ona burzy porządek obiektywizmu i wprowadza zamęt w dostępnych opcjach, spośród których mamy dokonać wyboru. Mity zawsze będą burzyć porządek przyrody i natury, które swoje źródło c...
Czytaj więcej

Ateistyczna rodzina kieruje się ku szczęściu.

Marek Witkowski -
Wszystko, co do tej pory napisałem w tym blogu, dla osób, które mają dar "szerokiego horyzontu myślowego", lub chcieli by go stałe poszerzać, wyłania się obraz ateistycznej rodziny. W takiej rodzinie, wszyscy jej członkowie otwarci są na potrzeby pozostałych i wspierają swój wspólny rozwój. Do tego potrzebna jest szczerość, na której budowane jest zaufanie, a miłość rozumiana jest jako relacja oparta na prawdzie. Rodzice nie bedą kształtować swoich dzieci pod swój dorobek życiowy, ale pozwolą im się rozwijać w zgodzie z ich predyspozycjami i możliwościami. Oczywiście wszelkie doświadczenia dorosłych powinne być wykorzystywane do wspierania dzieci w zgodzie z ich obecnym poziomem intelektualnym i bazą dotychczasowych doświadczeń. Dlatego w rodzinie nie powinno być tematów tabu, a proces edukacji powinien opierać się na aktualnej wiedzy zgodnej z logiką i zasadą przyczynowo skutkową. Bardzo ważnym elementem w rodzinie ateistycznej jest obserwacja i analiza, czyli kiedy powstaje...
Czytaj więcej