Religia jest sugestią, której zadaniem jest oszukać nasze zmysły.

Marek Witkowski -
Powszechnie przyjęto, że sugestia to rodzaj bezpośredniego przekazu, poprzez który dana osoba wywiera wpływ na decyzje, przekonania, myśli, opinie i zachowanie innej osoby lub grupy osób, nie odwołując się do racjonalnej argumentacji i nie stosując przymusu.
Sugestia psychologiczna to proces, w którym idea (myśl) jest indukowana lub przyjęta przez drugiego człowieka, bez argumentów czy polecenia lub przymusu. W komunikacji interpersonalnej to sekwencyjny proces, w którym jedna myśl lub wyobrażenie prowadzi do drugiego.
Jak widzimy, z powyższego wynika, że źródłem sugestii jest przede wszystkim słowo, ale wiemy także, że pewne gesty lub działania także mogą coś nam sugerować.
W tym miejscu warto zwrócić uwagę na to, że sugestie odbieramy zmysłami, czy to słuchu, wzroku, węchu, smaku lub dotyku.
Przedstawienie na początku rozumienia pojęcia sugestii, wyraźnie wskazuje, że ta nie odwołuje się do racjonalnej argumentacji, dlatego jej zadaniem jest wprowadzanie człowieka w błąd.
Kiedy sugestie mają za zadanie wspierać proces myślowy człowieka?
Otóż tylko wtedy, gdy one są procesem myślowym, opartym na racjonalnych argumentach.
Religie przekonują swoich wiernych do tego, że ich sugestie są oparte na racjonalnych argumentach, więc przyjrzyjmy się dokładnie tym sugestiom.
1. Religie głoszą, że "Bóg powiedział", a przecież racjonalnie myślący człowiek nie słyszał głosu "Boga", więc argumentem przeciw takiemu głoszeniu "argumentu" jest właściwe podejście, czyli - "ktoś napisał, że Bóg powiedział".
2.Religie głoszą tezę o "zmartwychwstaniu", a przecież wiemy, że wykorzystywana tu jest niewiedza o miejscu pochówku zmarłego.
3. Religie sugerują ludziom "cuda", a to przecież jest jawne wykorzystywanie braku wiedzy naukowej, która jest ciągłym procesem poznawczym i dowodowym.

Te trzy przykłady sprawiają, że jest bardziej czytelne to, że takie religijne sugestie mają za zadanie oszukiwać nasze zmysły. Człowiek z własnej woli, chce zobaczyć "cud", chce usłyszeć "głos Boga", chce poczuć "dotyk łaski bożej", a to prowadzi do odrealnienia naszego otoczenia i nas samych. Człowiek na siłę chce być "święty", a jak ludzie mówią - "ma diabła za skórą".
Dlatego w następnym poście odniosę się do tej "świętości", która wyrządza więcej szkód, niż przynosi korzyści.
Nie określam się mianem "filozofa", gdyż poddaje krytyce wszelkie nurty filozoficzne, dlatego wolę określenie "myśliciel" i staram się być kreatywny dla dobra ogółu. Studiowałem filozofię i teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi (4 lata). W 2010 roku złożyłem oświadczenie woli w parafii chrztu o braku woli podlegania doktrynie i prawu kościoła rzymskokatolickiego. Cieszę się wolnością bezwyznaniową i pragnę dobra dla tych wszystkich, którzy także chcą być wolni.

Komentarze

Prześlij komentarz

Czym w istocie jest religia?

Czym w istocie jest religia?

Marek Witkowski -
Żeby odpowiedzieć na pytanie - czym w istocie jest religia, trzeba w pierwszej kolejności odnieść się do natury człowieka. Człowiek się rodzi, aby rozwijał się i zmieniał otoczenie, gdyż wszystko jest zmienne. Do rozwoju człowieka potrzebne są predyspozycje i możliwości. Predyspozycje są indywidualnymi cechami każdego z osobna, którą część dziedziczymy po rodzicach, a resztę kształtuje środowisko, w którym żyjemy. Możliwości w swej istocie zależne są od środowiska, w którym żyje, gdyż nawet indywidualne predyspozycje mogą być zahamowane przez otoczenie. Z powyższego wynika, że mimo wielkich chęci możemy być "szarym" człowiekiem, który będzie jedynie egzystował w obrębie podstawowych instynktów i niczego "wyższego" nie osiągnie. Taki stan egzystencjalny wywołuje u człowieka wrodzony lęk, który jest jedną z głównych przyczyn hamowania naszego rozwoju. Ów lęk wywołuje w nas otoczenie zewnętrzne, jeżeli nie mamy wystarczającej wiedzy na jego temat. Zdobywanie wiedzy jes...
Czytaj więcej

"Neutralność światopoglądowa" w oczach ateisty jest absurdem.

Marek Witkowski -
Neutralność jako bezstronność to  dyrektywa sprawiedliwości, w myśl której decyzja powinna być podejmowana na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie osobistych przekonań, uprzedzeń, preferencji lub w wyniku wpływu innych osób. Jest to brak dezaprobaty, pewne przyzwolenie, brak sprzeciwu. Bezstronność jest też stanowiskiem osoby, która nie chce brać udziału w sporze lub konflikcie. A jak to się ma do wolności, którą definiuje się jako brak przymusu, możliwość działania zgodnie z własną wolą? I jako sytuację, w której można swobodnie dokonywać wyborów spośród wszystkich dostępnych opcji? Pojawia się w tym miejscu pierwsze, zasadnicze pytanie: - czy wszystkie dostępne opcje są obiektywnymi kryteriami? Pisałem już o nierealnej wyobraźni, która ma wpływ na ludzkie działanie. To ona burzy porządek obiektywizmu i wprowadza zamęt w dostępnych opcjach, spośród których mamy dokonać wyboru. Mity zawsze będą burzyć porządek przyrody i natury, które swoje źródło c...
Czytaj więcej

Ateistyczna rodzina kieruje się ku szczęściu.

Marek Witkowski -
Wszystko, co do tej pory napisałem w tym blogu, dla osób, które mają dar "szerokiego horyzontu myślowego", lub chcieli by go stałe poszerzać, wyłania się obraz ateistycznej rodziny. W takiej rodzinie, wszyscy jej członkowie otwarci są na potrzeby pozostałych i wspierają swój wspólny rozwój. Do tego potrzebna jest szczerość, na której budowane jest zaufanie, a miłość rozumiana jest jako relacja oparta na prawdzie. Rodzice nie bedą kształtować swoich dzieci pod swój dorobek życiowy, ale pozwolą im się rozwijać w zgodzie z ich predyspozycjami i możliwościami. Oczywiście wszelkie doświadczenia dorosłych powinne być wykorzystywane do wspierania dzieci w zgodzie z ich obecnym poziomem intelektualnym i bazą dotychczasowych doświadczeń. Dlatego w rodzinie nie powinno być tematów tabu, a proces edukacji powinien opierać się na aktualnej wiedzy zgodnej z logiką i zasadą przyczynowo skutkową. Bardzo ważnym elementem w rodzinie ateistycznej jest obserwacja i analiza, czyli kiedy powstaje...
Czytaj więcej